Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation

Świdnica i okolice

Wyszukiwanie:

8. Rynek 15

Renesansowa, płaskorzeźbiona i polichromowana płycina ukazuje scenę Sądu Ostatecznego. Umiejscowiono ją po oknem na pierwszym piętrze. Nad nią inskrypcja: [„Postremum vitae dederit cum buccina signum; Ante Dei stabunt corpora nostra thronum”] (tłum: „Gdy trąby dadzą ostatni sygnał do zmartwychwstania, nasze ciała staną przed tronem Bożym”). Dodatkowym uzupełnieniem zewnętrznych, płaskorzeźbionych płycin są dekoracje stiukowe na klatce schodowej oraz w pomieszczeniach pierwszego piętra. Plafony zdobią mitologiczne sceny figuralne, ukazujące pochód Wenus oraz rydwan Diany zaprzężony w dwa jelenie. Dodatkowo w niszach okiennych ukazano antykizujące popiersia w owalnych medalionach.

 

80. pl. Jana Pawła II

Ponadnaturalnej wielkości (2,20 m.) rzeźbę Jana Pawła II, autorstwa kaszubskiego artysty Jarosława Wójcika, odsłonięto 8 maja 2014 roku. Prezentowana na placu Jana Pawła II rzeźba powstała z inicjatywy Stowarzyszenia na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Jana Pawła II „Pamięć i Wdzięczność”. Figurę ważącą ponad tonę odlano z mosiądzu. Artysta ukazał papieża w podeszłym wieku w pozycji klęczącej, zamyślonego i rozmodlonego. Tuż za rzeźbą, w sierpniu 2014 roku stanęły, sześcio metrowe, wykonane ze szkła Porta Santa, również wykonane przez J. Wójcika.

 

81. ul. Pułaskiego 7

Dwa pamiątkowe kamienie zostały ufundowane w 1791 roku przez świdnickiego pisarza F. Müllera. Widnieje na nich łaciński napis, który traktuje o nastaniu pokoju na całym świecie, co jest powodem chwały dla panujących ( I kamień: CEDANT / ARMA TOGAE / TO TO / TOGA FLOREAT / ORBE / A.M. D.CCXCI / DV. NOVEMB , II kamień: GLORIA / PRINCIPUM / FELICITA / SECULI / FF. MUELLER / CIVIS LITTER). Niestety pokój nie trwał długo. Na początku XVIII wieku wybucha wojna francusko – pruska (wtenczas Świdnica znajdowała się pod panowaniem Pruskim).

 

82. ul. Pułaskiego 69

Po licznych przebudowach barokowa elewacja kamienicy otrzymała neobarokowy wystrój. Dominującym elementem dekoracji jest uskrzydlona główka putta w naczółku nadokiennym I piętra. Charakterystycznym elementem pierzei przy ul. Kazimierza Pułaskiego są przedproża, które dawniej chroniły mieszkańców przed błotem i nieczystościami. Na przedprożach zachowała się metalowa balustrada z 1843 roku. Kamienica kryje w swoich podziemiach jedną z najdłuższych komór piwnicznych w Świdnicy, miała ponad piętnaście metrów długości i była przesklepiona kolebą. Przedproże stanowiło osłonę dla tej piwnicy, która była wysunięta aż cztery metry przed linię zabudowy domu.

 

83. ul Wrocławska

Płaskorzeźba przedstawiająca szlachcica przyodzianego w kontusz, zdobi główne wejście do Karczmy Zagłoba. Stanowi nawiązanie do dawnych tradycji tego miejsca. Już w 1689 r. pojawia się pierwsza wzmianka o istnieniu przydrożnego zajazdu. Do końca II wojny światowej funkcjonuje tu „Gasthof Zum Grünen Krebs” – „Zajazd pod zielonym rakiem”. Budynek przy ul. Wrocławskiej 46 (do 1945 r. Breslauer Straβe 46) jest pozostałością po pierwotnej zabudowy tejże ulicy. Po wojnie w 1968r. powstaje Karczma Zagłoba o staropolskim wystroju.

 

84. Warszawska 12

Na osi budynku z I poł. XX wieku, tuż nad portalem umieszczono płaskorzeźbę nawiązującą do mitologii germańskiej. Przedstawiona postać tronującego króla jest wyobrażeniem boga wojny i mądrości – Odyna. Odyn przedstawiony jako mężczyzna w średnim wieku z długą kręcona brodą, zasiada na tronie tzw. Hliðskjálf, z którego widzi wszystko co się dzieje w królestwach, nad którymi sprawuje władze. Atrybutami germańskiego bóstwa są dwa kruki o imionach: Hugin (Myśl) i Mugin (Pamięć), które codziennie przynoszą wieści z podległych terenów.

 

85. Park Centralny

Pomnik Wielanda autorstwa pochodzącej ze Strzelc Świdnickich Dorotei von Philippsborn. Monument uroczyście odsłonięty 28 X 1922 r. na placu Grunwaldzkim (dawniej plac Wilhelma), gdzie pozostał do końca lat 70 XX wiek. Następnie przeniesiony na ul. Kliczkowską (dawniej ul. Mleczna Droga), a od końca lat 90 XX wieku znajduje się na obszarze Parku Centralnego. Pomnik poświęcony utraconym w 1922 r. na rzecz Polski terenom Górnego Śląska. O czym traktowała inskrypcja na postumencie, skuta w 1945 r.: „ Denkt an Oberschlesien”/ „Pamiętajcie o Górnym Śląsku”. Postać Wielanda stanowi nawiązanie do mitologii germańskiej, gdzie jest przedstawiany jako niezwykle uzdolniony kowal i okrutny mściciel.

 

86. Park Centralny- most

Pierwszy żelbetowy most w Świdnicy został wybudowany w 1911 roku przez firmę Dittmar Wolfsohn & Co. Jego prostą formę ozdobiono dwoma kartuszami usytuowanymi na przyczółkach. Widnieją na nich herby Świdnicy i Królestwa Prus. Rozpiętość mostu o konstrukcji łukowej wynosiła 26 metry. Konstrukcja powstała w ramach wielkiej ogólnoniemieckiej wystawy rzemiosła i przemysłu, która trwała od 27 maja do 17 września 1911 roku. Uroczystego otwarcia wystawy dokonał książę Fryderyk Wilhelm z okazji 75 - lecia istnienia stowarzyszenia rzemieślniczego.

 

87. pl. 1000-lecia Państwa Polskiego

Gmach Reischsbanku (Banku Rzeszy, obecnie Bank Zachodni) wybudowano w latach 1902 - 1903 według projektu Maxa Hasaka. Narożniki gzymsu koronującego zdobią wazy udekorowane motywem rozet i palmet. Bank swoim zasięgiem obejmował powiaty: świdnicki, strzegomski, wałbrzyski, dzierżoniowski, ząbkowicki, niemczański, noworudzki, kłodzki, bystrzycki oraz miasto Świdnicę. Herby owych miast przedstawiono na ścianach przedsionka gmachu. Bank wzniesiono na terenie, zlikwidowanego w II poł. XVIII wieku, cmentarza św. Mikołaja wraz z kościołem pw. św. Mikołaja.

 

88. al. Niepodległości 19

Archiwolty piaskowcowego portalu kamienicy ozdobiono ornamentem roślinnym w formie liścia kasztanowca. Dawniej elementy portalu były polichromowane. Secesyjna kamienica powstała około 1909 roku. 4 października 1866 roku Świdnicę ogłoszono „miastem wolnym” i rozpoczęto wyburzenia zabudowy fortecznej. Na początku lat 70 XIX wieku podjęto decyzję o wybudowaniu szerokiej kamiennej arterii na miejscu suchej fosy, pod kierownictwem radcy budowlanego Roberta Heydricha. Brukowanie nawierzchni rozpoczęto w 1870 roku i trwało do 1874 roku. Następnie na gruntach po zlikwidowanych umocnieniach powstała zabudowa wielorodzinna.

 

89. Lelewela 5

Popiersie kobiety otoczone chustą i wachlarzem z piór zdobi III kondygnację kamienicy. W ozdobnym kartuszu II kondygnacji umieszczono datę 1895 – rok budowy obiektu. Plan kamienicy zbliżony jest do prostokąta z wyciętym wschodnim narożnikiem, urozmaiconym o wykusz oraz balkony. Budynek od strony wschodniej nigdy nie posiadał sąsiedztwa, wynikało to z ulokowanej w tym miejscu drogi o XVIII - wiecznych korzeniach. Łączyła ona dawne zabudowania folwarczne Zakonu Dominikanów (obecnie zabudowania Straży Pożarnej) z zaułkiem Jedwabnym (obecna ulica J. Lelewela).

 

9. Rynek 20

Paul Kinzel w 1907 roku przeprowadza remont kamienicy w duchu secesji. Okazał się on bardzo kosztowny; Kinzel zmuszony był zaciągnąć pożyczkę u byłego właściciela obiektu. Kinzel prowadził na parterze sklep kolonialny, w którym sprzedawano towary sprowadzane z odległych zakątków świata np. owoce egzotyczne. Do tego faktu nawiązuje dekoracja umieszczona w szczycie: amor kierujący łodzią z żaglem, wypełnioną po brzegi towarami, przemierza wzburzone morze. Ukazany okręt stanowi symbol handlu i kupiectwa.

 
poprzedni1 [...] 8 9 10 11 12 dalszy
Wytworzono 21.2.2018 16:54:50 | przeczytano 13858x | ernest
 
load