Rzeźba grupowa św. Jana Nepomucena (oratorium – dom modlitwy) jest dominantą placu Republiki koło kościoła św. Jana Chrzciciela. Jest to wysokiej klasy dzieło rzeźbiarskie z 1730 roku (wzniesioną ją z okazji pierwszej rocznicy kanonizacji Jana Nepomucena), jej autorem jest Józef Procházka z Chrudimia. W 1892 dzieło zostało przeniesione na ulicę Roosewelta, skąd w 1956 roku przeniesiono je na miejsce, w którym stoi do dzisiaj. Postawione jest na podstawie o trzech ramionach, na której umieszczone są następujące trzy rzeźby. Z lewej strony umieszczona jest figura św. Judy Tadeusza (kuzyna Jezusa) – świętego trzymającego w lewej ręce dekoracyjną owalną tarczę, w prawej ręce kij. Z tyłu umieszczona jest rzeźba św. Barbary – prawą ręką opiera się o budynek o cylindrycznym kształcie, z wieżyczką i latarnią, a lewą ręką wznosi puchar. Po prawej stronie znajduje się rzeźba św. Szymona Kananejczyka zwanego Gorliwym (Zelota) – apostoła trzymającego prawą rękę na piersi, lewą ręką przytrzymującego przełożoną przez ramię siekierę. Na szczycie centralnej kolumny znajduje się rzeźbę grupową przedstawiającą Jana Nepomucena, po którego bokach stoją dwie postacie aniołów. Św. Jan trzyma w prawej ręce uniesiony krzyż, po jego lewej stronie umieszczony jest klęcznik, na którym leży mająca trzy rogi czapka świętego. Św. Jan Nepomucen urodził się około 1345 roku. Po studiach i przyjęciu święceń został wikariuszem generalnym archidiecezji praskiej. Według jego życiorysu był spowiednikiem królowej Zofii, żony króla Wacława IV. Ponieważ bronił prawa kościelnego przed królewską samowolą, 20.3.1393 na rozkaz Wacława IV został zrzucony z Mostu Karola do Wełtawy. 31.5.1721 został beatyfikowany. Po zbadaniu jego szczątków, 19.3.1729 kanonizowany. Jest głównym patronem Czech. Jako jedyny czeski święty jest znany na całym świecie. Jego święto w kalendarzu kościelnym przypada na 16.5. Zabytek zapisany jest w Centralnym rejestrze zabytków kultury Republiki Czeskiej.