Rzeźba Goliata stoi pod osłoną lip przed budynkiem zajazdu „U Zlatého slunce“. Jest to dzieło Mateusza Bernarda Brauna (*1684, +1738), jednego z najważniejszych przedstawicieli szczytowego rzeźbiarstwa barokowego. Rzeźba powstała w latach 1720 – 1721 jako Herkomann – patron nieuczciwych adwokatów. Była to satyra na nieuczciwych adwokatów, którzy przeinaczali prawo. Chciał w ten sposób zwrócić uwagę na nieuczciwe praktyki prawników poprzez to, że rzeźbie dał do lewej ręki jabłko z napisem „IURE ERUI“ w tłumaczeniu „prawem zdobyłem“). Poprzez to, że napis czyta się tak samo od początku jak i od końca M. B. Braun chciał pokazać, że spory prawne prowadzić można nie tylko w sposób czysty, ale również nieczysty, poprzez fortele i podstępy. Najwyższy urząd w Wiedniu zdecydował w 1729 roku, że z rzeźby musi być usunięte wszystko, co może urazić prawników. Dlatego hrabia zdecydował w 1729 roku o nadaniu rzeźbie dzisiejszego wyglądu Goliata i polecił usunięcie niewłaściwych napisów. Rzeźba przedstawia olbrzyma w zbroi trzymającego w prawej ręce miecz, w lewej – zamiast pierwotnego jabłka z krzyżem – tarczę. Na piersi znajduje się płaskorzeźba smoka ze skrzydłami nietoperza, pod pasem dwa walczące smoki, zwrócone do siebie heraldycznie. Książki koło nóg zmieniono na skały z roślinnością. Rzeźba pierwotnie zdobiona była polichromią, w 1884 roku odnowiona przez Seelinga. Jest zapisana w Centralnym spisie zabytków kultury Republiki Czeskiej.
Barokowa rzeźba grupowa św. Floriana znajduje się za wyjazdem z Žirča w kierunku Stanovic (skręt na Kuks), na wysokości 282 m n.p.m. Wykonana jest z jasnego, drobnoziarnistego piaskowca, wzniesiono ją prawdopodobnie koło 1730 roku. Jest to wysokiej jakości dynamiczne dzieło, stworzone przez znanego barokowego rzeźbiarza Jerzego Franciszka Pacáka (1663-1742), który był uczniem M. B. Brauna. Pierwotnie dzieło było zdobione polichromią. Składa się z pięciu powiązanych ze sobą części – podestu, cokołu, kolumny, na której czołowej ścianie znajduje się podwójny kartusz z płaskorzeźbami budynków, gzymsu i znajdującej się na szczycie rzeźby św. Floriana nadnaturalnej wielkości. Przedstawia ona postać męską w kontrapoście, z wysuniętą nogą, odzianą w uniform rzymskiego żołnierza. Po jej bokach znajdują się figury siedzących aniołów z kartuszami, w których ponownie pojawiają się płaskorzeźby budynków. Święty Florian, pierwszy austriacki męczennik i katolicki święty jest jednym z 14 świętych wspomożycieli. Z powodu męczeńskiej śmierci w wodzie uważany jest za patrona zawodów związanych z ogniem. Za czasów władzy Karola IV mała część jego relikwii była przewieziona i złożona w katedrze św. Wita w Pradze. Zabytek jest zapisany w Centralnym spisie zabytków kultury Republiki Czeskiej.
Rzeźba św. Franciszka Ksawerego znajduje się przy drodze z Žirča do Zboží, gdzie strzegła kiedyś majątku jezuitów i według legendy machała krzyżem przeciwko posiadłościom Šporków, których pana uważano za kacerza. Wykonana jest z jasnego, drobnoziarnistego piaskowca, wzniesiono ją w 1730 roku. Jest to dzieła znanego barokowego rzeźbiarza Jerzego Franciszka Pacáka (1663-1742), który był uczniem M. B. Brauna. Składa się z pięciu powiązanych ze sobą części – podestu, dwustopniowego cokołu, kolumny, na której bokach znajdują się lustra z festonami i na którego czołowej ścianie znajduje się dzisiaj puste pole napisowe. Nad kolumną znajduje się gzyms i figura św. Franciszka Ksawerego. Rzeźba przedstawia postać mężczyzny o prostych włosach w stroju księdza, ze stułą wokół szyi, z ciałem zwróconym w lewo w kontrapoście, trzymającego krzyż w lewej, uniesionej ręce. Święty Franciszek Ksawery (7.4.1506 – 3.12.1552) uważany jest za jednego z głównych patronów jezuitów. Był pionierem katolickich wysiłków misyjnych na Dalekim Wschodzie. Odbył wyprawy misyjne do Indii, Indii zachodnich i Japonii. Zmarł podczas misji do Chin. Uważany jest za jednego z największych misjonarzy wszechczasów, nazywany jest też apostołem Dalekiego Wschodu. W 2012 rzeźba była wyremontowana dzięki zakonowi św. Huberta. Jest zapisana w Centralnym spisie zabytków kultury Republiki Czeskiej.
Zabytek stoi po prawej stronie drogi prowadzącej do miejscowości Borovnice, na działce nr 194 – ogrodzonym terenie ogrodu prywatnego właściciela. GPS: 50°30'12.10"N, 15°39'21.10"E. Wykonany jest z jasnego, drobnoziarnistego piaskowca, jego autorem jest rzeźbiarz Kuhn z Pecki. Wzniesiona została w 1862 roku dzięki mieszkańcom Johannowi i Annie Dittrichom, co potwierdza napis na tylnej ścianie kolumny: „Errichtet von Johan nand Anna Ditrich Jahre 1862, Kuhn aus Petzka“. Na czołowej ścianie kolumny znajduje się tekst religijny: „Es war ein Mensch gesandt von Gott, sein Name War Johannes Joh.1,6. – Unter deinen vom Weibe Gebornen ist keiner gröser als Johannes der Täufer Math.11,11.“ Znajdująca się na szczycie figura przedstawia św. Jana Chrzciciela – jest to postać mężczyzny o prostych włosach, naga do pasa, której plecy i dolna część ciała przykryte są wełnianą narzutą. Koło jego lewej nogi znajduje się figurka siedzącego baranka. Postać przytrzymuje lewą długi, żelazny krzyż. Święty Jan Chrzciciel, w tradycji prawosławnej zwany też Poprzednikiem Pańskim, jest prorokiem z pierwszego wieku, który występuje w ewangeliach. Przedstawiany jest jako bezkompromisowy głosiciel cnoty i pokuty, którego zewnętrznym znakiem jest chrzest. Jest patronem tkaczy, krawców, kożuszników, garbarzy, barwiarzy, siodlarzy, winiarzy, karczmarzy, bednarzy, kominiarzy, kowali, cieśli, architektów, murarzy, kamieniarzy, pasterzy, rolników, muzyków, tancerzy i śpiewaków.
Barokowa, piaskowcowa rzeźba św. Jana Chrzciciela prawdopodobnie pochodzi z połowy XVIII wieku. Jest autor jest nieznany. Jest pomnik o orientacji pionowej składający się z pięciu powiązanych ze sobą części – jednostopniowego podestu, cokołu, na którego ścianie czołowej wyryty jest tekst religijny: „GA HLAS VOLAGICY / HO NA PAUSSTI: / PRIPRAWUGTE CESTU / PANE: PRIME / CINTE STEZKY GEHO.“; następnie z kolumny z centralną płaskorzeźbą „Świętej rodziny“ (po prawej stronie postać św. Józefa, małego Jezusa Chrystusa i Maryi Panny). Na tylnej ścianie kolumny znajduje się niska płaskorzeźba św. Rocha. Kolejną część pomnika tworzy gzyms i znajdująca się na szczycie figura św. Jana Chrzciciela. Jest to postać mężczyzny z prostymi włosami, naga do pasa, której plecy i dolna część ciała przykryte są wełnianą narzutą. Koło jego lewej nogi znajduje się figurka siedzącego baranka. Postać przytrzymuje lewą ręką długi, żelazny krzyż. Pomnik otoczony jest żelaznym płotkiem (w przeszłości otaczała go kamienna balustrada z barokowymi, profilowanymi tralkami, i jest zapisany w Centralnym rejestrze zabytków kultury Republiki Czeskiej. Pomnik był wyremontowany przez gminę w 2015 roku.
Barokowa figura Jana Nepomucena stoi za miejscowością Borovnice, na skrzyżowaniu w kierunku miejscowości Pecka. Wykonana została w 1738 roku i następnie odnawiana w latach 1875 i R.P. 1926. Potwierdzają to daty na czołowej ścianie cokołu. Wykonana jest z jasnego, drobnoziarnistego piaskowca a jej autor jest nieznany. Na czołowej ścianie kolumny, w kartuszu z dekoracjami, znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca św. Antoniego z Jezuskiem, na tylnej stronie kolumny umieszczona jest płaskorzeźba Maryi Panny ze zdjętym z krzyża Jezusem Chrystusem (pieta). Znajdująca się na szczycie rzeźba przedstawia kontrapostowo stojącą postać mężczyzny w stroju księdza, z biretem na głowie, z ciałem obróconym wyraźnie w lewo. W rękach trzyma krzyżyk, wokół głowy ma pozłacaną aureolę. Św. Jan Nepomucen urodził się między 1340 a 1350 rokiem w Pomuku a zmarł 20 marca 1393 w Pradze. Był wikariuszem generalnym archidiecezji praskiej a po śmierci męczennikiem kościoła katolickiego. Jest jednym z patronów Czech. W związku z rodzajem śmierci jest czczony jako męczennik tajemnicy spowiedzi i patron przy klęskach żywiołowych i powodziach. Zabytek jest zapisany w Centralnym rejestrze zabytków kultury Republiki Czeskiej.
Figura św. Jana Nepomucena znajduje się we wschodniej części miejscowości. Wykonana została z jasnego, drobnoziarnistego piaskowca a jej autor jest nieznany. Ufundowana była w 1873 roku przez Barbarę i Ignacego Neumannów, co potwierdza napis w języku niemieckim znajdujący się na tylnej ścianie kolumny: „Erichtet von Barbara und Ignaz Neumann 1873.“ Składa się z pięciu powiązanych ze sobą części: podestu, cokołu, na którego czołowej ścianie znajduje się trudny do odczytania napis wyryty minuskułą humanistyczną; następnie kolumn z płaskorzeźbami postaci św. Jana Chrzciciela (umieszczona z przodu), po prawej św. Barbary, po lewej płaskorzeźba przedstawiająca św. Jonasza. Kolejnymi częściami zabytku są gzyms i znajdująca się na szczycie figura św. Jana Nepomucena. Znajdująca się na szczycie rzeźba przedstawia kontrapostowo stojącą postać mężczyzny w stroju księdza, z biretem na głowie, trzymającą w rękach krzyż. Wokół głowy ma aureolę z pięcioma gwiazdami. Św. Jan Nepomucen urodził się między 1340 a 1350 rokiem w Pomuku a zmarł 20 marca 1393 w Pradze. Był wikariuszem generalnym archidiecezji praskiej a po śmierci męczennikiem kościoła katolickiego. Jest jednym z patronów Czech. W związku z rodzajem śmierci jest czczony jako męczennik tajemnicy spowiedzi i patron przy klęskach żywiołowych i powodziach.
Rzeźba św. Jana Nepomucen znajduje się przy gospodarstwie nr 7. Wzniesiona została w 1814 roku dzięki Józefowi Blaschkowi, mieszkańcowi gospodarstwa nr 6, co potwierdza napis zachowany w miejscowej kronice: „Die Statue ist errichtet worden von Joseph Blaschka durch Unterstützung mehrer Religionsfreunde 1814.“ Autorem dzieła jest rzeźbiarz Józef Kühn, mieszkańcy nazywali je po prostu „Johannes Statue“. Rzeźba wykonana jest z jasnego piaskowca, jej utrzymaniem zajmowała się gmina. Składa się z pięciu powiązanych ze sobą części – podestu, cokołu, kolumny, na której czołowej ścianie znajduje się centralna płaskorzeźba Maryi Panny z Jezusem zdjętym z krzyża (Pieta), następnie gzymsu i znajdującej się na szczycie figury św. Jana Nepomucena. Figura przedstawia postać mężczyzny w stroju księdza, z ciałem zwróconym w prawo w kontrapoście, trzymającego w prawej ręce biret, w lewej pierwotnie trzymał mały krzyżyk. Zachowały się też archiwalne wiadomości o jej zakupie – za pracę zapłacono 50 złotych, kolejnych 15 złotych autor otrzymał za ozdobienie rzeźby. Zabytek był odnawiany w latach 1838, 1860, 1892 i 1918. Św. Jan Nepomucen urodził się między 1340 a 1350 rokiem w Pomuku a zmarł 20 marca 1393 w Pradze. Był wikariuszem generalnym archidiecezji praskiej a po śmierci męczennikiem kościoła katolickiego. Jest jednym z patronów Czech. W związku z rodzajem śmierci jest czczony jako męczennik tajemnicy spowiedzi i patron przy klęskach żywiołowych i powodziach.
Piaskowcowa figura wykonana jest z jasnego, drobnoziarnistego piaskowca i wzniesiona została w 1836 roku, co potwierdza napis na tylnej ścianie kolumny: „Johann Hagner 1836“ (prawdopodobnie jest to imię i nazwisko fundatora figury). Składa się z pięciu powiązanych ze sobą części – podestu, cokołu, kolumny, na której czołowej ścianie znajduje się centralna płaskorzeźba Maryi Panny Bolesnej. Pod płaskorzeźbą znajduje się tekst religijny w języku niemieckim: „O heiliger Johanes! Du Schutz patron des Landes, Erbitte uns her. Stück und Segen, Und dort das ewige Leben.“ Kolejnymi częściami zabytku są gzyms i znajdująca się na szczycie figura św. Jana Nepomucena. Figura przedstawia mężczyznę w stroju księdza, z ciałem obróconym w prawo w kontrapoście, na głowie ma biret, w ręce trzyma krzyż. Św. Jan Nepomucen urodził się między 1340 a 1350 rokiem w Pomuku a zmarł 20 marca 1393 w Pradze. Był wikariuszem generalnym archidiecezji praskiej a po śmierci męczennikiem kościoła katolickiego. Jest jednym z patronów Czech. W związku z rodzajem śmierci jest czczony jako męczennik tajemnicy spowiedzi i patron przy klęskach żywiołowych i powodziach.
Zabytek znajduje się w ogólnie dostępnym miejscu w miejscowości Dubenec, obok byłego urzędu celnego. Rzeźba wykonana jest z jasnego, drobnoziarnistego piaskowca a jej autor jest nieznany. Ufundowana prawdopodobnie przez mieszkańców pod koniec drugiej połowy XIX wieku. Poświęcona jest św. Janowi Nepomucenowi. Jest to pomnik o orientacji pionowej składający się z pięciu podstawowych części – trzystopniowego podestu, cokołu (w którym pierwotnie umieszczona była płyta napisowa), kolumny z centralną płaskorzeźbą – przedstawieniem „Palladium, Staroboleslavskiego“. Po bokach kolumny prawdopodobnie umieszczone były małe figury świętych bądź adorujących aniołków, nie zachowały się one jednak do czasów współczesnych. Kolejną częścią zabytku jest gzyms i znajdująca się na szczycie figura św. Jana Nepomucena. Przedstawia ona postać mężczyzny w stroju księdza, z biretem na głowie, trzymającą w prawej dłoni mały krzyżyk. Wokół głowy świętego umieszczone jest aureola z pięcioma gwiazdami. Św. Jan Nepomucen urodził się między 1340 a 1350 rokiem w Pomuku a zmarł 20 marca 1393 w Pradze. Był wikariuszem generalnym archidiecezji praskiej a po śmierci męczennikiem kościoła katolickiego. Jest jednym z patronów Czech. W związku z rodzajem śmierci jest czczony jako męczennik tajemnicy spowiedzi i patron przy klęskach żywiołowych i powodziach.
Rzeźba grupowa św. Jana Nepomucena (oratorium – dom modlitwy) jest dominantą placu Republiki koło kościoła św. Jana Chrzciciela. Jest to wysokiej klasy dzieło rzeźbiarskie z 1730 roku (wzniesioną ją z okazji pierwszej rocznicy kanonizacji Jana Nepomucena), jej autorem jest Józef Procházka z Chrudimia. W 1892 dzieło zostało przeniesione na ulicę Roosewelta, skąd w 1956 roku przeniesiono je na miejsce, w którym stoi do dzisiaj. Postawione jest na podstawie o trzech ramionach, na której umieszczone są następujące trzy rzeźby. Z lewej strony umieszczona jest figura św. Judy Tadeusza (kuzyna Jezusa) – świętego trzymającego w lewej ręce dekoracyjną owalną tarczę, w prawej ręce kij. Z tyłu umieszczona jest rzeźba św. Barbary – prawą ręką opiera się o budynek o cylindrycznym kształcie, z wieżyczką i latarnią, a lewą ręką wznosi puchar. Po prawej stronie znajduje się rzeźba św. Szymona Kananejczyka zwanego Gorliwym (Zelota) – apostoła trzymającego prawą rękę na piersi, lewą ręką przytrzymującego przełożoną przez ramię siekierę. Na szczycie centralnej kolumny znajduje się rzeźbę grupową przedstawiającą Jana Nepomucena, po którego bokach stoją dwie postacie aniołów. Św. Jan trzyma w prawej ręce uniesiony krzyż, po jego lewej stronie umieszczony jest klęcznik, na którym leży mająca trzy rogi czapka świętego. Św. Jan Nepomucen urodził się około 1345 roku. Po studiach i przyjęciu święceń został wikariuszem generalnym archidiecezji praskiej. Według jego życiorysu był spowiednikiem królowej Zofii, żony króla Wacława IV. Ponieważ bronił prawa kościelnego przed królewską samowolą, 20.3.1393 na rozkaz Wacława IV został zrzucony z Mostu Karola do Wełtawy. 31.5.1721 został beatyfikowany. Po zbadaniu jego szczątków, 19.3.1729 kanonizowany. Jest głównym patronem Czech. Jako jedyny czeski święty jest znany na całym świecie. Jego święto w kalendarzu kościelnym przypada na 16.5. Zabytek zapisany jest w Centralnym rejestrze zabytków kultury Republiki Czeskiej.
Kolumna z rzeźbą św. Jana Nepomucena znajduje się na południowy zachód od kościoła św. Bartłomieja, przed ogrodzeniem byłego cmentarza. Jest to późnobarokowe dzieło rzeźbiarskie z 1763 roku. Jego autor jest nieznany. Wykonane z jasnego, drobnoziarnistego piaskowca, składa się z pięciu powiązanych ze sobą części: trzystopniowej części fundamentowej ze stopniami wysuniętymi do przodu, dwuskrzydłowego cokołu, następnie kolumny z motywami wolutowymi, na jej czołowej ścianie stworzony jest kartusz z dekoracją rocaille z centralną płaskorzeźbą Maryi Panny objawiającej się Janowi Nepomucenowi. Nad płaskorzeźbą znajduje się miejsce na zawieszenie latarni – wiecznego światła. Pomnik składa się następnie z gzymsu i znajdującej się na szczycie figury św. Jana Nepomucena. Figura przedstawia mężczyznę w stroju księdza, stojącą na chmurze z trzema aniołami. W prawej ręce trzyma księżowski biret, w lewej, uniesionej ręce krzyż. Pomnik otoczony jest drewnianym płotkiem, który w rogach przymocowany jest do piaskowcowych słupków. Św. Jan Nepomucen urodził się między 1340 a 1350 rokiem w Pomuku a zmarł 20 marca 1393 w Pradze. Był wikariuszem generalnym archidiecezji praskiej a po śmierci męczennikiem kościoła katolickiego. Jest jednym z patronów Czech. W związku z rodzajem śmierci jest czczony jako męczennik tajemnicy spowiedzi i patron przy klęskach żywiołowych i powodziach. Zabytek jest zapisany w Centralnym rejestrze zabytków kultury Republiki Czeskiej.