Na III kondygnacji osi centralnej umieszczono w polu nadokiennym płaskorzeźbiony wizerunek właściciela kamienicy. Wybrzuszenie środkowej osi kamienicy zwiększa dynamikę i zatraca niepełną symetrię elewacji. Barokowy wystrój elewacji pochodzi zapewne z czasów po wielkim pożarze miasta w 1716 roku. Okna I piętra są wyraźnie wyższe niż pozostałe, posiadają bogatą dekorację, w polach nadokiennych, w formie główek anielskich. Kryją pod warstwą tynku zachowane kamienne oprawy z lat 80 XIV wieku. Również na I piętrze przetrwały próbę czasu średniowieczne stropy o profilowanych oraz prostych belkach.