Posąg pierwotnie stał na posesjach darczyńcy. Teraz stoi na wzgórzu przed kościołem naprzeciwko poprzedniego pomnika. W celu utrzymania tego posągu ustanowiono fundację z kwotą 20 złotych waluty konwencjonalnej, objętej własnością darczyńcy. W niniejszej publikacji jest to najstarszy nominowany dokument autorstwa tak rzeźbiarza, jak i kamieniarza, co zwiększa jego znaczenie kulturowo-historyczne. Napisy (w tłumaczeniu): Święty Florianie, chroń i módl się u Boga za nas. Zbudowany przez mistrza piekarza Franza i Barbarę Patzak w Bernarticach nr. 79. Rok 1833. Poświęcona przez duchownych Jej Godności, Panem Josephem Hrubym i Alexem Bruderem w imieniu nauczyciela Pana Benedykta Herrmanna. Rzeźbiarz i stafarz Felix Heinrich, kamieniarz Carl Wenzel w Debrne.
Mniej więcej 5 metrów wysoka kolumna wzniesiona była na posesji, należącej do domu nr. 19. Stoi na swoim poprzednim miejscu przy drodze miejskiej. Początkowo kolumna podobnie jak wszystkie pomniki w XIX wieku pomalowano farbami, w tym przypadku „brązowym“ odcieniem. W niszach najwyższej kaplicy byli wyobrażeni święci, namalowani na blasze, z przodu św. Anna, po prawej stronie św. Jan Nepomucen, po lewej stronie św. Antonin i z tyłu św. Rodzina [?]. Na cokole z przodu możemy dziś przeczytać datę wykonania MDCCCXXVIII i napis (w tłumaczeniu): św. Anno, módl się za nami! Od dobroczyńców. Napis na tylnej stronie jest prawie nieczytelny i prawdopodobnie dotyczy też naprawy.
Stoi na terenach miejskich przed kaplicą Panny Marii Pomocnej. Prosty metalowy krzyż z Ukrzyżowanym jest oryginalny, na głowie jest wyobrażony Baranek Boży. Tekst na przedniej stronie trzonu był trudny do odczytania już 20 lat temu, ale udało się go przeczytać w całości, obecnie jest praktycznie nieczytelny. Napisy (w tłumaczeniu): Pochwalony bądź Jezus Chrystus. Nie czyń bez łaski, aby był to twój zbawiciel. Pomnik ten został ufundowany przez męża Józefa i Berthę Rind w 1867 roku.
Bez napisu czy wyobrażenia narzędzia zbrodni stoi obecnie przy wejściu do kościoła św. Jana Nepomucena. Krzyż był po II drugiej wojnie światowej wiele dziesięcioleci zaginiony, ale został odnaleziony i po 1989 roku osadzony w obecne miejsce, które z pewnością nie jest pierwotnym. Z literatury wiadomo, że 10 czerwca 1523 r. został w pobliżu kralovehradeckich mokradeł zabity jakiś Kriszner, kiedy chciał dać we Wrocławiu poświęcić złote kielichy. Nie można jednak udowodnić, czy morderstwo jest związane z tym pomnikiem.
Barokowy posąg z roku 1762 stoi przy moście nad Czarnym potokiem i jest z trzech stron bezpośrednio otoczony gęstym porostem żywotników. W sąsiedztwie stała do 1933 roku kaplica tej samej konsekracji, po zbudowaniu nowego kościoła, również poświęconego św. Janowi Nepomucenowi i konsekrowanego w 1928 r., został zburzona. Dominujący napis jest w ozdobnym kartuszu, złożonym z dwóch łodyg z kwiatami. Posąg został odnowiony po 1990 r. Napisy (w tłumaczeniu): O, św. Janie Nepomucenie, módl się za nami. 1762 r.
Stoi ok. 20 m na prawo od drogi niedaleko granicy państwowej z Rzeczpospolitą Polską. Sam krzyż i jego otoczenie nie są utrzymywane. W górnej części pomnika widzimy resztę żeliwnego krzyża. Frontowa strona trzonu i głowy są ozdobione wolutami i ozdobnymi wzorami ornamentalnymi. Napis na przodzie trzonu i frontowej części cokołu (w tłumaczeniu): Patrz, z cierpliwością niósł winę całego świata. Za miłość do nas dał się ukuć do drewna krzyża! Ufundowano na cześć Boga przez Józefa i Pawlinę Schubert w 1875 roku.
Znajduje się w południowozachodnim narożniku ratusza, który stoi w samym środku niemal kwadratowego placu. Położenie ratusza wspiera powstanie miasta Lubawki (pierwszy dokument pochodzi z 1284 r.) zgodnie z prawem magdeburskim. Można założyć, że posąg stał pierwotnie przy jednym z mostów nad Czarnym potokiem i po powodzi został przeniesiony w obecne miejsce. Pomnik świętego na ozdobnym cokole pochodzi według napisu z 25 września 1727 roku i odznacza się charakterystycznymi barokowymi cechami. Obecnie jest polichromowany, co jest typowe dla baroku i klasycyzmu.
Na środku mniej więcej o kształcie kwadratowego rynku śląskiego miasteczka, po raz pierwszy wspomniany w 1289 r., który jest obecnie częścią gminy Lubawka, stoi fontanna jako dawny zbiornik wodny, przed którym umieszczony jest po- sąg piaskowcowy św. Jana Nepomucena. Schody z piaskowca prowadzą do posągu. Do niedawna rosły po obu stronach posągu ogromne drzewa. Na cokole rzeźby odczytamy rok jej instalacji, więc podają rok 1855. Na prawym ramieniu świętego trzymają dwa anioły krzyż z Ukrzyżowanym.
Klasztor Krzeszów, założony w 1242 roku, w ciągu wieków, mimo niesprzyjających czasów, np. w okresie husyckim, kiedy został splądrowany, ekonomicznie wzmacniał się i tymczasowo od 1599 posiadał także cztery wioski na terytorium czeskim – Královec, Bernartice, Bečkov i Lampertice. W okresie rozkwitu majątków klasztornych w 1727 roku zostało w jego granicach, oprócz innego w Kruczych Górach i na Grzbiecie granicznym, który wówczas jak i dziś stanowił granicę ziemską, osadzonych kilkaset ponumerowanych kamieni granicznych. Wyobrażony kamień został współcześnie przeniesiony do ogrodu Cafe u Apostoła w Chełmsku Śląskim. Symbole i napisy w języku łacińskim: a) Mitra i kij biskupa, I G (Innozenz, opat krzeszowski); b) IHS (Jesus Hominum Salvator = Jezus Zbawiciel ludzkości, w tym oznaczeniu z litery „H“ występuje krzyż); b) R S (rezydencja Žacléř), S I (Societas Iesu = Towarzystwo Jezusa). Ostatnia litera „I”, jest wyciosana i zastąpiona po prawej literą „A”, co wskazuje wioskę Albendorf (obecnie Okrzeszyn). Kamień graniczny z numerem kolejności 517 był kiedyś ustawiony bezpośrednio na skraju wzgórza Bečkovský kopec.
Pomnik składa się z cokołu, trzonu, głowy i posągu św. Antonina w długim płaszczu, trzymającym dziecko - Jezusa. Oprócz centralnego motywu na przodzie trzonu zdobi pomnik po lewej stronie postać św. Józefa z dzieckiem – małym Jezusem i po prawej stronie św. Anna z dzieciątkiem – Panną Marią. Po bokach cokołu widzimy wyrzeźbione doniczki z kwiatami. Na odwrocie brakuje niemieckiego napisu, na tylnej stronie można odczytać, z powodu zniszczenia kamienia tylko resztki (w tłumaczeniu): Zbudowano na cześć Boga i wszystkich świętych przez chłopa Franza Brichnera i jego małżonkę Josephę [nieczytelne] ...z domu nr. 14…. kamieniarz z Sobiecina.
Na mostku Górnomiejskim jest święty, wyobrażony w szacie kapłana, z szalem wokół szyi i beretem na głowie. Prawy palec wskazujący, położony na jego ustach oznacza, że chodzi o męczennika konfesji spowiednicy. Na skrzydłach frontonu umieszczono dwie statuetki aniołów, skradzione około 1997 roku. Napisy (w tłumaczeniu): Święty Janie z Nepomucen, stań za nami! Kto trzyma usta swe i język swój w milczeniu, chroni swoją duszę przed strachem. Sirach. V.21.23. Podarował Johann Rudlof z Górnego Starego Miasta, nr. 110, w 1885 roku.
Barokowy posąg znajduje się obecnie na zewnątrz prezbiterium kościoła parafi alnego św. Piotra i Pawła w centrum miasta. Bardziej znane miejsce posągu znajduje się przy moście, nad rzeką lub strumieniem, czy bezpośrednio przy moście. Posąg posiada nazwę dawcy i datę jego poświęcenia: Casparus / Franciscus / Winckler / Anno 1723 / d.23 Juny. W tłumaczeniu Caspar Franz Winkler 23 czerwca 1723 roku. Głowa świętego jest pochylona do lewego ramienia i trzyma krzyż z Ukrzyżowanym w ramionach.