Świdnica i okolice

Wyszukiwanie:

68. Długa 1

Hełm narożnej wieżyczki zwieńczony jest wiatrowskazem o formie uproszczonej róży wiatrów. Dwie przecinające się starzały wyznaczają główne kierunki świata. Budynek stanowi narożnik ścisłej zabudowy pierzei wschodniej Rynku zwanej dawniej podcieniami zielnymi bądź warzywnymi ( nazwa pochodziła od towarów jakie po tej stronie rynku sprzedawano). Na początku XX wieku, na parterze kamienicy funkcjonowało wiele sklepów np. z wyrobami tytoniowymi Adolfa Picka, z kawą i słodkościami „Kaiser’a Kaffee- Geschäft” oraz sklep z gorsetami Liny Mannchena.

 

69. ul. Długa 1

W kluczu otworu okiennego przedstawiono motyw dekoracyjny zaczerpnięty z mitologii greckiej. Stanowi nawiązanie do mitu o dwunastu pracach Herkulesa jakie miał wykonać dla króla Myken. Pierwszą z nich było uśmiercenie lwa nemejskiego, którego skóra była tak gruba, że nie można było jej przebić strzałą. Herkules udusił bestię pokonując ją gołymi rękami. Ze skóry zwierzęcia wykonał dla siebie wytrzymały pancerz. Wizerunek Heraklesa z naciągniętą na głowę skórą lwa został powtórzony aż czternaście razy na elewacji kamienicy.

 

7. Rynek 15

Renesansowa, płaskorzeźbiona i polichromowana płycina przedstawia Wniebowstąpienie Chrystusa. Umieszczono ją pod oknem pierwszego piętra. Ukazana scena została opatrzona inskrypcją: [„Vicit io Christus Sathanam vivusque triumphat; Qui propter crimina mundi caesus erat”] (tłum: „Chrystus, który umarł za grzechy tego świata, pokonał szatana i żywy tryumfuje”). O bogactwie kolejnych właścicieli kamienicy, oprócz detali zewnętrznych, świadczą odkryte we wnętrzu, w 2002 roku malowidła ścienne z 2 połowy XVI wieku. W sali północnej zrekonstruowano, w dwóch wnękach, zielone draperie na czerwonym tle, ozdobnie upięte pod namalowaną półką, na której ustawiono martwą naturę.

 

70. Długa 1

Elewacje narożnej kamienicy, powstałej pod koniec XIX wieku, otrzymały secesyjny wygląd. Przyczółki nad oknami I piętra ozdobiono motywem medalionu z głową Hermesa, boga kupców i handlu, w skrzydlatym kapeluszu - petasos. Z klucza medalionu wychodzą dwie gałązki o stylistyce secesyjnej. Szczyty osi, na których usytuowano wizerunki Hermesa zwieńczone są kaduceuszami - jednym z atrybutów boga handlu. Symbol ten to prosta laska, wokół której oplecione są dwa węże – znaki mądrości i równowagi; kompozycję domyka para skrzydeł.

 

71. pl. Jana Pawła II

Niewielkich rozmiarów bazyliszek stanowi fragment gotyckiej grupy rzeźbiarskiej Św. Anny Samotrzeciej z 1496 roku, o czym informuje inskrypcja na wstędze. Przydomek św. Anny – Samotrzeć bądź Samotrzecia oznacza: we troje. Według ikonografii chrześcijańskiej Św. Anna była przedstawiana wraz z Matką Bożą oraz Dzieciątkiem Jezus. Bazyliszek (smok) w średniowieczu utożsamiany był ze złem, a nawet diabłem. Usytuowanie fantastycznego stworzenia w tylnej części, na zaplecku symbolizuje pokonanie grzechu i herezji.

 

72. pl. Jana Pawła II

Gotycki wspornik dźwigający żebra sklepienia nawy południowej, ozdobiony został sceną wypędzenia z raju Adama i Ewy. Pierwsi ludzie rozdzieleni są drzewem poznania dobrego i złego, które obficie obrodziło w rajskie owoce. Wokół pnia wije się wąż z głową o ludzkim obliczu – symbol zła i grzechu. Po prawej zobrazowano Ewę sięgającą po zakazany owoc, po lewej zaś Adam. Scenę wygnania dopełnia przedstawienie anioła z mieczem w ręce, który wskazując drugą ręką na Adama, dopełnia swoją powinność – wypędzenia z raju.

 

74. pl. Jana Pawła II

Portal umieszczony na północnej elewacji katedry, powstały około roku 1380. Zwany Portalem Oblubienicy bądź Bednarzy. Jego nazwa odnosi się do tradycji udzielania zaślubin parom przed świątynią. Cech bednarzy pełnił opiekę nad tym miejscem, które dawniej wychodziło na ulicę Bednarską. Portal zdobią umieszczone we wspornikach pary rzeźb: Arystotelesa i Filis oraz Samsona i Dalily. Stanowią one zabawny wątek, odnoszący się do stosunków damsko – męskich. Być może stanowiły ostatnią przestrogę dla mężczyzn przed heterami.

 

75. pl. Jana Pawła II

Wizerunek diabła to bardzo popularny średniowieczny motyw ikonograficzny, który w świdnickiej katedrze został ukazany w sposób nad wyraz frywolny. Piaskowcowy wspornik podpiera żebra sklepienia krypty z I połowy XIV wieku. Pomieszczenie to założone zostało na planie dwunastoboku nakrytego sklepieniem palmowym, wspartym na centralnie umieszczonej cylindrycznej kolumnie. W czasach średniowiecza krypta była używana jako skarbiec, a chwilami jako zakrystia. W XIX wieku w czasie Wielkanocy zaaranżowano w niej grób Pański.

 

76. pl. Jana Pawła II

Gotycki wspornik z płaskorzeźbionym w piaskowcu wyobrażeniem Saracena zdobi wnętrze krypty znajdującej się pod prezbiterium. Głowa postaci jest szczelnie owinięta tkaniną. Uwagę przykuwają trzy otwory w nosie. Oprócz wizerunku Saracena na wspornikach krypty zobaczyć można oblicze: Żyda, Kobiety oraz diabła. Taka dekoracja nawiązuje do średniowiecznej myśli o piekle, które miało znajdować się pod ziemią. Na Śląsku gotyckie krypty należą do rzadkości; oprócz świdnickiej, występują jeszcze w dwóch wrocławskich kościołach: św. Marcina i Krzyża Świętego.

 

77. ul. Wrocławska 80

W kluczu portalu bramy wjazdowej, na teren zabudowań dawnego Styrius Mühle, widnieją symbole masońskie: cyrkiel, trójkąt oraz koło zębate. Niedaleko zabudowań przy ul. Wrocławskiej płynęła Młynówka, obecnie zasypana. Nad nią wzniesiono tzw. „Młyn przy przewozie”. W I poł. XVII wieku trafia on w ręce świdnickiego patrycjusza Fryderyka Styriusa. Ów właściciel zasłużył się dla świdnickich ewangelików, przyłączając się do poselstwa w 1649 roku do Wiednia, w celu uzyskania zgody na budowę ewangelickiej świątyni. Następnie pozwolił zamieszkać w swych włościach w 1653 roku pastorowi Mateuszowi Hoffmannowi, który zmuszony był osiedlić się poza murami miasta. W zabudowaniach tych młyn funkcjonował do 1963 roku, kiedy to podjęto decyzję o jego likwidacji.

 

78. pl. Jana Pawła II

Gotycki wspornik dźwigający żebra sklepienia nawy południowej, ozdobiony został sceną walki Samsona z lwem. Ciało Samsona w całości pokryte jest włosami, stanowi to podkreślenie siły jaką posiadał dzięki temu, że ich nie obcinał. Walka Samsona z lwem to częsty motyw w ikonografii chrześcijańskiej, pokazujący wierność i zawierzenie w boski plan. Wspornik sklepienia nawy stanowi swoisty rodzaj Biblii Pauperum tzw. Biblii ubogich, która pełni funkcje dydaktyczną. Przekazuje treści religijne w sposób przystępny, za pomocą typologicznie zestawionych scen ze Starego i Nowego Testamentu.

 

79. pl. Jana Pawła II

Renesansowe epitafium wmurowane w północną elewacje Katedry przedstawia Ukrzyżowanego Chrystusa. Pod krzyżem w pozycji klęczącej zostali ukazani członkowie rodziny: Mathias Tschinder i Anna Freund oraz Sebastian Tschinder i Eva Beck. Pod sceną adoracji umieszczono inskrypcję: „ W roku 1526 odszedł w Bogu czcigodny Mathias Tschinder, mieszczanin i rajca miasta Świdnicy, a w roku 1534 Anna Freundin jego małżonka, a następnie w 1565 r. Sebastianus Tschinder i w 1564 r. Anna Becken, jego żona. Niech Bóg będzie łaskawy.”

 
poprzedni1 [...] 7 8 9 10 11 12 dalszy